Kim Ne Dedi?Tümünü Gör
Amerika Kuşları: ‘Ölümü kuşa çeviren bir hayat bu…’
1957’de Amerika’da doğan yazar Lorrie Moore’un asıl adı Marie Lorena Moore’dur. Lorrie, ailesinin ona taktığı bir lakaptır. The Telegraph’tan Helena de Bertodano’ya verdiği röportajda çok tuhaf bir çocukluk geçirdiğini söyler Moore: Annesinden kendisine sürekli acıklı masallar, hikâyeler okumasını istermiş. En
Devamını OkuLorrie Moore – Amerika Kuşları
Julian Barnes’tan Geoff Dyer’a pek çok yazar övmüş Moore’u, övdükleri kadar var. “Öykü hafızası” diye üfüreceğim bir şey Moore’da, “Burada Sadece Böyle İnsanlar Bulunur: Ped-Onk Servisinde Düzenli Olarak Babıldayanlar” öyküsünün başlarında Bebek eve getirilir, pencereden dışarı bakar, “Güle güle dışarısı,”
Devamını OkuBir Kol Hikâyesi: Hikâyenin anlattıkları
Perulu yazar Ricardo Sumalavia’nın romanı Bir Kol Hikâyesi kısa ama etkileyici bir metin. Konusu özetlendiğinde etkisinin anlatılan absürd hikâyeden kaynaklandığı zannedilebilir. Anlatıcı romanın hemen başında iki şey söylüyor. Babası ölmüştür ve babasının “doğalı birkaç hafta olmuş bir bebeğinkine benzer üçüncü [bir] kol[u]”
Devamını OkuBir Mozaik Metin Deneyi: Eski Dünyanın Yangını üzerine fragmanlar
Bi’Şeyler Kalben’in Eski Dünyanın Yangını adlı romanıyla karşılaşmamın ilginç bir hikâyesi var. Sevgili dostlarım, Hakan Sorar ve Ahmet Rüstem Ekici, büyük bir incelik göstererek Kalben’in kitabının bir kopyasını benim için sürpriz olarak imzalatmışlar. İmzayı aşan ve sanatçıdan ayrıca izler içeren
Devamını OkuVan Gogh’un Sarı Ev Tablosundaki Evi Kim Sarıya Boyadı?
Kimi romanlar hikâyeye yaslanır, hikâyeden kuvvet alır. Bu romanların okuru “ne anlatılmış”ı önemser, “nasıl anlatılmış”ı değil. Dinler, okur ve hikâyeyi kendi yöntemleriyle aktarır. Daha teknik ifade etmek gerekirse, asıl olan “konu”dur ve bu romanların yazarları, her zamanda, her ortamda ilgi
Devamını OkuKitaplarımızTümünü Gör
Holden#BuÜlke
